terug naar overzicht vogels
  IMG_4648
 
IMG_4636
 IMG_4642
   Houtduif, Columba palumbus, Wood Pigeon

De houtduif kan bijna overal worden waargenomen: in tuinen, parken en in het buitengebied. Meestal zijn de vogels op de grond naar voedsel aan het zoeken, of zitten ze in een boom of op een gebouw luid te koeren. Duiven staan bovenop de menulijst van buizerd en havik. Zelfs sperwers, toch kleine roofvogels, grijpen graag een jonge houtduif. Dat komt omdat de spiermassa van duiven erg groot is; een volwassen houtduif weegt ongeveer 500 gram. Die spieren hebben duiven ontwikkeld om hun snelle, rechtlijnige vlucht mogelijk te maken. De ironie wil dat duiven zulke goede vliegspieren hebben om aan vijanden te ontkomen, waardoor ze juist een bijzonder aantrekkelijke maaltijd vormen... Hoewel houtduiven nogal wat kabaal produceren bij het opvliegen (de vleugels klappen boven en onder het lichaam tegen elkaar!) zijn het toch vliegkampioenen: niet voor niets doen duivenmelkers wedstrijden met gedomesticeerde postduiven.
 

status: Jaarvogel.
trek/stand/winter: Doortrekker en wintergast in vrij klein aantal, zomergast in uiterst klein aantal; incidentele broedvogel
Trend en aantal: De houtduif is een Palearctische vogelsoort. Europa vormt echter het voornaamste verspreidingsgebied. De soort ontbreekt vrijwel nergens; alleen op IJsland is de houtduif een onregelmatige broedvogel. 
Foerageer- en broedbiotoop: Biotoop: Akkers, bos, park en tuin, stedelijk gebied, weilanden (uitgestrekt)
Voedsel- en broedbiotoop: Houtduiven zoeken hun voedsel in een veelheid aan biotopen; van stedelijke gebieden, waar ze leven van wat in tuinen en parken te vinden is, tot op de bosbodem. Favoriet zijn echter kleinschalige landbouwgebieden waar granen verbouwd worden, omgeven door bossen. Deze gebieden zijn vooral te vinden in Noord-Brabant, Gelderland, Overijssel en Drenthe, maar in alle overige provincies komt de houtduif ook veel voor.
Voedsel: Zaden; oogstresten, zaden van wilde planten, gevallen bessen en ander beschikbaar voedsel. In stedelijk gebied vaak rondslingerende etensresten.
(informatiebron: Vogelbescherming)